Lilith, Hagar en Sarah & het kloppende hart van het Vrouwelijke

Lilith, Hagar en Sarah & het kloppende hart van het Vrouwelijke

Artikelen

Lilith vertegenwoordigt een belangrijk schaduwstuk voor de mens en met haar diepere betekenis reikt zij een sleutel aan voor gewaarwording van meer innerlijke vrijheid, zo belichtte ik in het eerste artikel over haar. Maar Lilith toont ons ook nog een andere sleutel. Eén die de kern van de innerlijke worsteling van het vrouwelijke doet oplossen.

Dit gaat verder dan afgunst en jaloezie en heeft te maken met de keuze die Lilith – en het vrouwelijke deel dat zij vertegenwoordigt – maakte om de realiteit van het op het mannelijke gebaseerde systeem te ontvluchten. Hierdoor is het vrouwelijke onvoorzien in een val gestapt. Namelijk in de illusie van het beperkt worden in je vrijheid. Dit leg ik graag uit aan de hand van het verhaal van Hagar, Abraham en Sarah.

De Uitverkorene

Het verhaal van Hagar, Abraham en Sarah kan gezien worden als een verschuiving van regerende families, of stamhuizen. Een shift van matriarchaal – een systeem waarbij het vrouwelijke de boventoon voert – naar patriarchaal, waarbij het mannelijke de dienst uitmaakt. Ook de Bayajidda legende, de Afrikaanse tegenhang van het verhaal uit de bijbel of Koran, geeft deze beweging goed weer.

Abraham, getrouwd met Sarah, is een vooruitzicht gesteld op vele nakomelingen. Aangezien Sarah zichzelf gezien haar leeftijd, te oud vindt om nog kinderen te krijgen, stelt zij Abraham voor om deze bij haar slavin Hagar te verwekken. Hagar krijgt een zoon, Ismael. Wanneer Sarah onverwachts toch zwanger wordt van ook een zoon, Isaac, leidt dit tot de vraag wie de oudste rechten heeft. Hierbij trekken Hagar en haar zoon Ismael aan het kortste eind. Zij worden weggestuurd, de woestijn in en komen terecht in de buurt van Mekka. Ismael wordt gezien als de voorvader van het Arabische volk en Isaac als die van de Joden. In de Afrikaanse legende stichtten de nakomelingen van Bawo het wettige Hausa rijk en die van Karbagari de onwettige staten, de Banza Bakwai.

Er wordt op verschillende manieren en lagen een spel uitgespeeld in deze verhaallijnen. Het markante is de tweestrijd tussen broe(de)rs, mannen en vrouwen. Een verdeeldheid en strijd die de wereld ook in de eeuwen erna in zijn greep houdt. De verhalen markeren wie zich de uitverkorene voelt of deze wil zijn, en wat de voorkeur heeft en als gevolg beschermd heeft te worden – zie ook de onderliggende aspecten van de dualiteitservaring zoals belicht in het eerste artikel.

De hoofdpersonen laten opoffering, slachtofferschap en daderschap zien.
En deze valkuil ligt ten grondslag aan de kern van de innerlijke worsteling van het vrouwelijke.

Het begint met een aanname

Het begint met een aanname, het idee of de veronderstelling dat iets onmogelijk is, lijkt of zou moeten zijn.
Sarah neemt namelijk aan dat zij te oud is om nog kinderen te krijgen. Ze maakt hierop een groots gebaar naar haar man Abraham en biedt hem aan om met haar slavin Hagar te trouwen, zodat hij bij haar wel kinderen kan krijgen. Maar wanneer Hagar zwanger wordt, speelt bij Sarah twijfel op. Ze vraagt zich af wat ze bijdraagt en wat haar betekenis nog is binnen het geheel. Sarah meent als gevolg haar positie veilig te moeten stellen; en Hagar reageert hierop door haar eigen positie te beschermen. Als Sarah dan toch onverwachts een zoon krijgt, leidt dit tot de vraag wie de oudste rechten heeft. Alsof er onvoldoende ruimte in hun drieër harten zou zijn om evenveel van beide zonen te houden, stelt Sarah een voorwaarde om haar positie en die van haar zoon te beschermen. Hagar wordt als gevolg de woestijn ingestuurd.

Het onrecht dat wordt aangedaan, wordt de nieuwe realiteit voor beiden. Sarah, slachtoffer van haar eigen aanname reageert dit af op Hagar waardoor Hagar slachtoffer wordt van Sarah’s handelen en hier weer op reageert. En zo belanden beiden in de rol van zowel slachtoffer als dader.

Ook Lilith heeft iets vergelijkbaars over zich afgeroepen. Omdat het patriarchale systeem zich focust op de vorm en het tastbare resultaat in plaats van op het (vrouwelijke) vrije bewegen en de natuurlijke vormgeving, ging Lilith er vanuit dat ze in een vorm (vast)gezet zou worden die haar in haar vrijheid zou inperken. Ze geloofde dat er onvoldoende ruimte zou zijn voor beide vormgevingsaspecten en realiseerde zich niet dat ze hiermee zelf een beperking creëerde.

Niet alleen perkte ze zo haar eigen aanwezigheid in aangezien haar keuze om de nieuwe (mannelijk georiënteerde) realiteit te ontvluchten, leidde tot doling. Maar ook beperkte ze haar verbinding met het mannelijke en het andere vrouwelijke deel.

Het stellen van voorwaarden

Lilith’s keuze om de realiteit te ontvluchten en de worsteling van Hagar en Sarah met hun positie laat zien
hoe zij als uitweg voor het onrecht dat plaatsvindt een oplossing zien in het stellen van voorwaarden.

Voor hen was dit dè manier om hun positie en vrijheidsbeleving veilig te stellen. Ze konden niet (over)zien dat ondanks een andere positie of vrijheidservaring, ze nog steeds konden zijn wie ze in essentie waren. En stapten uit de heelheid van het vrouwelijke. Ze realiseerden zich bovendien niet dat ze op deze manier zelf een voorwaarde in het samenzijn met het mannelijke inbrachten. In zekere zin weerspiegelen hun keuzes angst om alleen gelaten te worden of angst voor verlies van de eigen positie en essentie. Het laat zien dat ze er niet op vertrouwden dat er voldoende ruimte en liefde was om zich veilig te voelen. En toont een gebrek aan vertrouwen in hunzelf, en het mannelijke.

Het niet kunnen zien van deze diepere lagen zorgde er mede voor dat beide delen van het vrouwelijke in de rol van slachtoffer(schap) stapten. Iets wat het patriarchale systeem onmiskenbaar in de kaart heeft gespeeld.

Met de tijd kreeg het mannelijke steeds meer de overhand en werd het voor het vrouwelijke steeds lastiger om nog te zien wat er daadwerkelijk ten grondslag lag aan de onderlinge verwijdering. Tot het moment van nu. Want deze huidige tijden waarin zuiverheid en transparantie teruggebracht worden door licht te werpen op diepere lagen, nodigen ons uit om een en ander recht te zetten en het eigenaarschap voor het vrouwelijke terug te nemen.

Ook hiervoor markeert het verhaal van Hagar en Sarah de weg terug. Hun verhaal laat immers het patroon zien van (zelf)bescherming tegen het onrecht dat wordt aangedaan. Het stelt ons in staat de onderliggende lagen te herkennen en er weer verbinding mee te maken. Hierbij lijkt het onvermijdelijk om de diepere laag binnen het vrouwelijke onder ogen te komen. In deze laag zitten boosheid en verdriet, maar ook Zelfveroordeling ten aanzien van wat ze zelf in gang heeft gezet met haar keuzes.

Wanneer we deze dieper liggende emoties toelaten en accepteren in onszelf,
kan de worsteling van het vrouwelijke oplossen.
Een uitnodiging aan een ieder van ons individueel, èn collectief.

Stromen van oneindige Liefde

Aangezien het vrouwelijke (destijds) voorwaarden heeft gesteld aan het samen zijn met het mannelijke en met zichZelf, heeft zij haar hart zodanig te openen dat alles weer zonder voorwaarden binnen gelaten kan worden.

Stel je voor wat er mogelijk is als je je innerlijke wonden vult met een stroom van oneindige liefde. Stel je voor hoe deze stroom van onvoorwaardelijke liefde je raakt, diep en sierlijk, en wat daarmee rechtgezet kan worden. Deze stroom bevat ook de onvoorwaardelijke liefde van het mannelijke. Want waar het vrouwelijke aannam dat het mannelijke onvoldoende ruimhartig zou zijn om haar voldoende ruimte te geven, is het vrouwelijke de pure kern van het mannelijke zó dierbaar gebleven. Zijn liefde is groots en hartverwarmend.

Het lijkt dan ook onvermijdelijk dat zolang het vrouwelijke voorwaarden blijft stellen aan het mannelijke en zijn liefde, zij haar eigen verbindingskracht zal beperken.

Hagar en Sarah symboliseren het verwerken van de effecten van de wending die het vrouwelijke Zelf over zich heen riep. Pas als we deze dieper liggende lagen gaan zien en ons vanuit het hart hier voor gaan open stellen, kan er innerlijke heling voor het vrouwelijke plaatsvinden. Dat is de sleutel die Lilith ons laat zien.
Het vrouwelijke kan hierbij enkel uit haar patroon van slachtofferschap stappen als ze de Zelfveroordeling van wat ze met haar keuzes in gang heeft gezet, onder ogen komt. Zolang ze er voor kiest dat niet aan te gaan, zal ze niet anders kunnen dan zichzelf blijven afsnijden van haar eigen heelheid en in Zelfafwijzing blijven hangen. Maar zodra het Vrouwelijke dit wèl doet, zal ze de deuren openen naar haar grootse mogelijkheden en in haar unieke kracht kunnen stappen.

Het Pure Vrouwelijke en de terugkeer van de Sacrale Creatie Wijsheid

Want de keuze van Sarah om de kwestie van het baarmoederschap over te laten aan Hagar heeft tevens geleid tot het uit handen geven van het eigenaarschap van haar baarmoeder, haar unieke scheppings- en creatiekracht. Dit heeft, tezamen met het onvermogen van het vrouwelijke om uit de slachtofferrol te stappen, gevolgen gehad voor de Sacrale Creatie Wijsheid. Het heeft ook en onvoorzien de ‘geboorte (of hybride) programma’s ‘ die naar de aarde zijn gebracht vanuit buitenaardse invloed in de kaart gespeeld.

Het nemen van volledige verantwoordelijkheid voor de gemaakte keuzes zal dan ook tevens het eigenaarschap doen opeisen van haar eigen potentie tot baarmoederschap – hieronder versta ik de wijsheid van creatiekracht en het intuïtieve en alwetende welke zachtjes in het bekken worden gewiegd, oftewel sacrale creatie wijsheid.

Het ten diepste terugnemen van het eigenaarschap van het vrouwelijke
leidt tot de ontsluiering van de Sacrale Creatie Wijsheid, individueel en collectief.

Het vrouwelijke is een krachtig verbindend element en heeft een enorme potentie tot creatie in zich. Ze zal hier weer volledig in kunnen stappen als zij het mannelijke helemaal toelaat zijn onvoorwaardelijke liefde aan haar te geven en als zij zijn gedragenheid ruimhartig verwelkomt. Hiermee kan zij van haar kant zijn liefde voeden en hem hierin dragen. Enzovoorts. Zo ontstaat een oneindige scheppende liefdesdans vanuit heelheid en de kracht van één zijn. Waarin het vrouwelijke (in ons) volledige verantwoordelijkheid neemt voor haar waarachtige bijdrage in deze samen werking en co creatie.

Hoe prachtig en krachtig is dit vooruitzicht! Welk potentieel ligt er op deze manier niet voor ons open, in Heel en Eén zijn?!

Dit artikel werd 19 november 2016 gepubliceerd op nieuwetijdskind.com

Artikelen

 

Comments are closed.